Bir keresinde ormanın derinliklerinde yürürken ağaç kabuklarına kazınmış isimler ve kalp şekilleri gördüm. Sanki her biri ağaca bir hatıra bırakmıştı ama ağaçlar bu hatıraları taşımaktan yorulmuş gibiydi. Dalları sarkmış, yaprakları solgun duruyordu. O an anladım ki doğa bizden sadece seyirci değil, aynı zamanda koruyucu olmamızı bekliyor. Ona dokunurken bile zarar vermek mümkün; küçük bir çizik bile bir ağacın savunma sistemini zorlayabilir. Bu yüzden ormana girdiğimizde sessizce dinlemeli, iz bırakmadan geçmeliyiz.
Yazarın metinde vurguladığı asıl düşünce aşağıdakilerden hangisidir?
A)Ormanlarda yürüyüş yapmak insanın ruhunu dinlendirir.
B)İnsanlar doğayı kullanma hakkına sahiptir ancak bunu bilinçli yapmalıdır.
C)Ağaç kabuklarına yazı yazmak ormana renk katar.
D)Doğa, insan müdahalesi olmadan kendi kendini onarabilir.
Bu konuda daha çok soru çöz
ÖğreTio'da 7 branş öğretmeni, kişiselleştirilmiş kazanım takibi ve yapay zekâ destekli çözüm anlatımı seni bekliyor.