Uzay istasyonunda geçirdiğim ilk haftanın ardından Dünya'ya bakarken bir gerçek zihnime kazındı: Mavi gezegenimiz aslında çok kırılgan. Pencereden gördüğüm ince, mavi bir tabaka atmosferdi ve onun olmadığı yerde hayat yoktu. Astronot arkadaşım Elif, bana “Buradan bakınca sınırlar yok, yalnızca ortak bir yuva var.” dedi. Kendi evimizden bu kadar uzakta olmak, ona sahip çıkmanın ne demek olduğunu daha iyi anlamamı sağladı. Dönüşte herkese anlatacağım tek şey şu: Dünya, uzayın karanlığında yalnız başına duran bir mücevher gibi. Onu korumak hepimizin görevi.
Bu metnin ana fikri aşağıdakilerden hangisidir?
A)Uzay istasyonunda yaşamak, Dünya'daki hayattan çok farklı ve zordur.