Plastik kirliliğiyle mücadelede yeni bir yaklaşım: Doğada çözünebilen biyoplastikler. Geleneksel plastikler, petrol türevidir ve yüzlerce yıl bozunmaz. Oysa biyoplastikler, mısır nişastası veya şeker kamışı gibi yenilenebilir kaynaklardan üretilir. Ancak Dr. Gülşah Yılmaz’ın ekibi, «biyoplastiklerin» de doğru koşullarda endüstriyel tesislerde çözünebileceğini, deniz suyunda ise hâlâ kalıcı olabileceğini buldu. Bu buluş, tüketicilerin ‘doğal’ etiketine güvenmemesi gerektiğini gösteriyor. Uzmanlar, ambalaj atıklarını azaltmak için asıl çözümün geri dönüşüm ve yeniden kullanım olduğunu vurguluyor. Buna göre biyoplastikler, mucize **değil**, sadece kirlilik sorununun bir parçası.
Aşağıdakilerden hangisi bu paragrafta söylenenlerle çelişir?
A)Biyoplastikler, petrol türevi plastiklere göre daha hızlı çözünebilir.
B)Deniz ortamında biyoplastiklerin bozunması zorlaşabilir.
C)Tüketiciler, üzerinde ‘doğal’ yazan tüm biyoplastik ürünlere güvenmelidir.
D)Geri dönüşüm, plastik kirliliğiyle mücadelede önemli bir yöntemdir.